After All Springville

After All Springville

Een huis dat kleurige rookslierten uitstoot en wat later een man in het groen met een vuilniszak in de hand, klaar om buiten gezet te worden. Het huis is een springplank, een trampoline voor de verbeelding. Zijn wij klaar voor de sprong in het ongewisse? Worden we getuige van een surrealistisch spektakel of krijgen we de onderliggende realiteit (eindelijk!) te zien zoals ze is, open en bloot, kwetsbaar en blind kwetsend? Het huis is als een lichaam. Door de openingen slikt het bezoekers op en spuwt ze weer uit. Rond het huis cirkelen vreemde wezens, half mens, half ding. Vanuit menselijk oogpunt zijn ze niet helemaal ontwikkeld. Armen ontbreken. Ze zien nauwelijks wat. In al hun onbeholpenheid geven ze zich totaal. Hier en nu. Ze snuffelen rond, verleiden, schreeuwen om genegenheid. De karakters kunnen alleen maar zijn wie of wat ze zijn. De tafel wil niet liever dan aantrekkelijk zijn om rijkelijk gedekt te worden. De elektriciteitskast staat op springen. Voor het oog van een camera op wieltjes vormt zich heel even een groep. Smile! Alleen de toeschouwers bewaren het overzicht. Voor hun ogen voltrekt zich het ene na het andere individuele drama, onafwendbaar als de knallen tijdens een vuurwerk of een shoot out. Tot het huis en het landschap de scène opnieuw inpalmen. Alles gaat gewoon door.

In het atelier en de verbeeldingswereld van Miet Warlop blijft alles voortdurend in beweging. Onderdelen vloeien samen in één grote, wervelende transformatie. Karakters en beelden uit de ene voorstelling duiken op in de andere. Soms gaan ze een eigen leven leiden. Zo wandelde de elegante tafel uit Springville – wit gesteven tafelkleed, elegante vrouwenbenen in zwarte panty en pumps – een galerie binnen en werd een op zichzelf functionerende installatie. Twaalf jaar na de première neemt Warlop de voorstelling opnieuw op als een herinnering die herbeleefd moet worden of een eigen song die ze met een nieuwe groep performers wil coveren. Ze is er klaar voor. De tijd is er klaar voor. Sommige vragen blijven. Hoeveel plaats neem je in, lichamelijk en geestelijk? Welk effect sorteren je gebaren? Hoe verhouden we ons tot elkaar? Hoe elkaar verdragen in een beperkte ruimte? Hoe een gemeenschap vormen wanneer we elkaar niet of nauwelijks zien? Altijd ontsnapt er wat. Het zou tragisch zijn als het niet zo grappig was. Miet Warlop paart de totale ontreddering van een rampenfilm aan de opluchting van een tekenfilm of slapstick.

Soms wil je het jaren later opnieuw zeggen. Omdat de vragen niet zijn opgelost. Omdat je in tussentijd ouder bent geworden en andere dingen hebt gemaakt en meegemaakt. Omdat het beter en preciezer kan, met meer ademruimte en minder afval. Omdat het best nog een keer gezien mag worden. Of gewoon: voor het spelplezier.

Producenten creatie 2009: CAMPO en Kunstencentrum Buda.

Coproductie creatie 2021: HAU Hebbel am Ufer – Berlin (DE), Kunstencentrum BUDA (BE), Kunstencentrum Vooruit Gent (BE) en anderen tbc.

Miet Warlop

  • Genre: Performance
  • Wereldpremière: 4 september 2021

Beste productie 2010

Het Theaterfestival 2010 (BE/NL)

“In Springville zet Warlop een inventieve stap door rakende tableaux vivants - die kenmerkend zijn voor haar taal - te combineren met slapstick à la Buster Keaton. Het levert spitsvondig theater op dat de wereld een indringende én ludiek uitvergrotende spiegel voorhoudt.”

Knack (Els Van Steenberghe)

"Met haar liefde voor het object schept ze in Springville een surrealistisch universum dat intrigeert, charmeert en zelfs regelmatig de lachspieren masseert. Of hoe uit de verbazing voor een gewone kartonnen doos iets ongewoon boeiends kan groeien."

De Morgen (Liv Laveyne)

Kalender


Datum Groep Productie Locatie Organisatie
Er zijn geen evenementen in deze maand